Onderdeel van Spanje
Als in Nederland de dagen kort en nat zijn, rijden ze op Gran Canaria in korte broek. Het eiland is al jaren een vaste winterbestemming voor profploegen en liefhebbers, en dat is logisch: van november tot en met april is het er aan de kust 20 tot 25 graden, en er is nauwelijks een meter vlak. In tegenstelling tot Tenerife, waar alles om de Teide draait, is Gran Canaria veelzijdig. Vanuit de badplaatsen in het zuiden klim je in een paar uur van zee naar bijna 2.000 meter, door ravijnen, pijnbossen en dorpen met terrasjes.
Waarom fietsen op Gran Canaria?
- Winterzon. In februari reden wij er bij 23 tot 25 graden aan de kust. Neem wel een jack mee: in de bergen kan het tien graden kouder zijn.
- Klimmen vanaf de voordeur. Vanuit Maspalomas begint de eerste klim al voordat je de bebouwde kom uit bent.
- Variatie. Groene valleien met amandelbloesem in het midden, ruige ravijnen in het zuiden en een wilde westkust.
- Ook off-road. Voor gravel en mountainbike is het eiland minstens zo goed, met onverharde wegen door valleien die aan de Grand Canyon doen denken.
Uitvalsbasis: Maspalomas
Wij kiezen altijd voor het zuiden. Las Palmas in het noorden is een drukke stad en je bent even onderweg voordat je op de mooie wegen zit. In de bergen slapen kan ook, maar dan eindig je elke rit met een klim. Maspalomas en Playa del Inglés liggen aan de zonnige kant, dicht bij de mooiste klimmen, en er zijn genoeg fietsverhuurders. Ruth verbleef in Dunas Suites & Villas, waar fietsverhuurder Free Motion naast de receptie zit. Handig: via Free Motion regel je ook een taxibusje dat jou en je fiets naar het midden van het eiland brengt, voor een ritje zonder de lange aanloop.
De klimmen
- Pico de las Nieves. Het hoogste punt van het eiland en de monsterklim vanuit Maspalomas: 44,8 kilometer met 2.005 hoogtemeters. Het gemiddelde van 5,5 procent klinkt mild, maar er zitten drie afdalingen in, dus de rest doet echt pijn. Eigenlijk zijn het vier klimmen in één, met een slotstuk van ruim 15 kilometer.
- Valle de las Lágrimas (Valley of Tears). De meest gefotografeerde klim van het eiland, over de GC-606 richting de GC-60 bij Tejeda: 10,6 kilometer met 976 hoogtemeters, en een stukje van zo’n honderd meter dat richting 25 procent gaat.
- Degollada de las Yeguas en Fataga. De klassieker voor de eerste dag: vanuit Maspalomas omhoog naar het uitzichtpunt bij de Degollada de las Yeguas (4 tot 8 procent), afdalen en dan via de haarspeldbochten van Fataga naar San Bartolomé de Tirajana (Tunte). Ruth reed het als ronde van zo’n 70 kilometer met 1.369 hoogtemeters. Tip: rijd terug over dezelfde weg in plaats van via Santa Lucía. Dan pak je de mooie klim nog een keer mee van de andere kant.
- Cruz de Tejeda. In het groene hart van het eiland. De directe weg vanuit Tejeda is erg steil; een lokale tip is de langere route via de GC-608 en de GC-156 langs het dorpje La Culata, met felgroene rotswanden en palmbomen.
Een rondje eiland
Wil je het eiland in één keer zien? Een ronde langs de kust is iets meer dan 200 kilometer met bijna 3.800 hoogtemeters. Het stuk langs de westkust door het natuurpark Tamadaba is er een om in te lijsten; pak ook de vuurtoren bij Punta de Sardina mee. Het stuk van Las Palmas naar het vliegveld is even doorbijten.
Gravel en mountainbike
Ella verkende het eiland voor ons op de mountainbike. Haar aanraders:
- Alto de los Corrales (GC-604). Ten noordwesten van Maspalomas. De weg is nooit afgemaakt: na 19 kilometer asfalt (met stukken tot 17 procent) begint het gravel, en dan heb je de valleien voor jezelf.
- Ayagaures. Via de GC-504 naar het dorpje Ayagaures, over de stuwdam en dan over een gravelweg langs de randen van de valleien, alsof je in de Grand Canyon rijdt.
- El Diablo Trail. Voor ervaren mountainbikers: vanaf Cruz Grande een stenige, technische singletrack de diepte in.
Ruth en haar vriendin Kim mountainbiketen met gids Santiago door het pijnbos Pinos de Gáldar naar Artenara, met 1.270 meter het hoogste dorp van het eiland. Let op: sommige paden zijn sinds kort afgesloten voor fietsers vanwege conflicten met wandelaars. Respecteer dat. Neem in het binnenland altijd genoeg water mee; je rijdt soms urenlang zonder een plek om te vullen.
Rustdag
Loop ’s ochtends vroeg over het strand van Maspalomas, langs de duinen en het vogelreservaat La Charca, of drink in Artenara een café con leche met churros. Het eiland is ook bekend om de aloë vera, die je onderweg op plantages ziet groeien.
Waar moet je op letten?
- Calima. Soms blaast een warme oostenwind stof uit de Sahara over het eiland. Het zicht wordt dan wazig en het kan flink warm worden.
- Wind. Aan de oost- en zuidkust staat vaak een stevige wind. Plan je terugweg met de wind in de rug als het kan.
- Water en eten. In de bergen zijn de dorpen klein. Cash is handig bij de kleinere barretjes.
Gran Canaria in de winter: wat kun je verwachten?
Aan de zuidkust is het van december tot en met februari overdag meestal 20 tot 24 graden, en regen is er zeldzaam. Maar het eiland is hoog: op de Pico de las Nieves sta je op bijna 2.000 meter, en daar kan het in de winter zomaar vijf tot tien graden zijn, met wolken die over de kam trekken. Het noorden is vaker bewolkt dan het zuiden, dus kijk ’s ochtends even naar de lucht boven de bergen voordat je kiest. Houd ook rekening met de dag: in december is het rond zes uur ’s avonds donker. Start op tijd, zeker op de lange klimdagen.
Wat neem je mee?
- Laagjes. Arm- en beenstukken en een windjack voor de afdalingen. Je begint in korte broek aan zee en komt boven in de wolken uit.
- Licht verzet. Een compact voorblad met een grote cassette (34×32 of lichter). De klimmen duren lang en hebben steile stukken.
- Zonnebrand en een pet. Ook in januari brandt de zon hier stevig.
- Achterlicht. Voor de tunnels en de schemering.
Een voorbeeldweek
- Dag 1: Degollada de las Yeguas en Fataga. Rustig inkomen, meteen mooi.
- Dag 2: gravel naar Ayagaures en over de stuwdam, of een rustige kustrit als de benen nog wennen.
- Dag 3: de Pico de las Nieves vanuit Maspalomas. De koninginnenrit.
- Dag 4: rustdag: duinen van Maspalomas, of een koffie in Artenara.
- Dag 5: met het taxibusje naar het midden en de Valle de las Lágrimas en Cruz de Tejeda rijden.
- Dag 6: de westkust langs Tamadaba, of Alto de los Corrales als je nog één keer wilt afzien.
Wanneer ga je?
Van oktober tot april 20 tot 25 graden aan de kust; in februari bloeien de amandelbomen in het midden van het eiland.
Van oktober tot en met april, als het in Nederland koud is. In februari bloeien de amandelbomen in het midden van het eiland. In de zomer is het in het binnenland erg heet.
Hoe kom je er?
- Vliegtuig: er zijn het hele winterseizoen rechtstreekse vluchten vanaf Schiphol en Eindhoven. Reken op zo’n viereneenhalf uur vliegen. Vanaf het vliegveld ben je in een half uur in Maspalomas.
- Fiets: je eigen fiets meenemen kan, maar huren is makkelijk en betaalbaar. Lees onze tips over eigen fiets mee of huren.
Zo rekenen wij: afstanden en reistijden rekenen we vanaf Utrecht. Vluchten gaan bij ons altijd vanaf Schiphol, Rotterdam The Hague Airport of Eindhoven Airport. Wil je weten hoe je vanaf jouw woonplaats het beste reist? Laat het ons weten, we helpen je graag. We bouwen deze site tenslotte samen.
Vlieg je? Lees onze gids vliegen met je fiets: welke airline, wat het kost en hoe je je fiets inpakt.
