CYCLING/DESTINATION Plan je trip

Landal Bryn Morfydd: jouw basecamp voor de Tour de France in Wales

Wielrenster fietst over de oprijlaan van Landal Bryn Morfydd, met Landal-vlaggen tussen de bomen
Onze thuisbasis voor de week: Landal Bryn Morfydd
In dit verhaal
Partnerverhaal · in samenwerking met

De wind beukt zo hard over de hoogvlakte dat we achter een geparkeerde auto moeten schuilen. Handen en knieën in de modder, even op adem komen. Waarom gaat het zo langzaam? Moeten we de rit inkorten? Hebben we wel genoeg laagjes bij ons? Pas later ontdek ik dat we midden op de Road to Hell staan. Welkom in Noord-Wales.

Volgend jaar schrijft de Tour de France hier geschiedenis: voor het eerst ooit komt de koers naar Wales. De derde etappe van de Grand Départ 2027 start in Welshpool, vlak bij de Engelse grens, en trekt in 223 kilometer van Midden-Wales naar Cardiff. Ruim 3.000 hoogtemeters en acht gecategoriseerde klimmen: een etappe voor de puncheurs. Een week lang zitten we bij Landal Bryn Morfydd om te proeven wat de renners te wachten staat. En eerlijk is eerlijk: vooral om zelf de heuvels in te gaan.

Kronkelende weg door groene weilanden en heggen, met windmolens op de heuvels en donkere wolken
Glooiende heuvels en windmolens in Denbighshire

Landal Bryn Morfydd: onze thuisbasis

Bryn Morfydd ligt in Denbighshire, in het groene noorden van Wales, vlak bij het stadje Denbigh. Voor Tourfans ligt het volgend jaar juli perfect. In iets meer dan een uur rijd je naar Liverpool, waar de tweede etappe finisht, en in anderhalf uur sta je in Welshpool aan de start van etappe drie.

Wielrenster fietst over de oprijlaan van Landal Bryn Morfydd, met Landal-vlaggen tussen de bomen
Onze thuisbasis voor de week: Landal Bryn Morfydd

Maar je hoeft echt niet op de Tour te wachten om hier te fietsen. Dit is gewoon fietsland. De Tour of Britain voor vrouwen kwam dit jaar nog door Denbighshire: Kim Le Court viel aan op de haarspeldbochten van de Great Orme in Llandudno en pakte daar de leiderstrui. Vanaf de oprijlaan van het park rol je zo de rustige weggetjes op.

Wielrenster op een smal weggetje langs een stenen muur, met groene heuvels op de achtergrond
Rustige weggetjes vlak bij het park

Een Tour van recordformaat

Toen de Tour in 2014 voor het laatst naar het Verenigd Koninkrijk kwam, stonden er zo’n 3,5 miljoen mensen langs de kant. De gastregio’s verdienden er rond de 130 miljoen pond aan. Volgend jaar komen de mannen én de vrouwen, en dat wordt nog groter. British Cycling rekent op zo’n 10 miljoen toeschouwers langs de wegen. Tien miljoen. Laat dat even op je inwerken.

Etappe 3: van Welshpool naar Cardiff

De etappe begint rustig: door de vallei van de Severn en via Newtown de Radnorshire Hills in. Dan volgt de eerste echte test, de Côte d’Epynt. Die is 3,7 kilometer lang, gemiddeld 7,9%, en loopt dwars door een oefenterrein van het Britse leger.

Daarna draait de koers de Brecon Beacons in, in het Welsh Bannau Brycheiniog. Weidse, groene vergezichten. De Côte de Bannau Brycheiniog wordt volgens mij een van de mooiste stukken van de dag: een rustige klim tussen de Fan Dringarth en de piramidevormige Pen y Fan met zijn platte top.

De Valleys: kort, steil en snel na elkaar

Het echte werk zit in de laatste 80 kilometer, in de Valleys. Daar volgen de klimmen elkaar snel op, kort en venijnig: de Côte de Hengoed (700 meter aan 11%), de Côte de Penrhys (1,3 kilometer aan ruim 10%) en als laatste de Côte de Caerfilli (2 kilometer aan 8,1%, met stukken van 15%). Penrhys, Caerfilli, de Rhigos en Maerdy kennen de renners al uit de Tour of Britain.

Geraint Thomas: “Het wordt waanzinnig daarboven”

Geraint Thomas en Luke Rowe komen allebei uit Cardiff en bespraken de etappe in hun podcast Watts Occurring. “Ik ken al deze klimmen van toen ik zestien was, toen reed ik ze het vaakst,” vertelt Thomas. “Als kinderen was het episch om daar te rijden: omhoog naar Storey Arms, naar Brecon, over Penderyn Moor met stormwind, in de waaiers, en dan kom je aan de voet van de Rhigos.”

Volgens Thomas en Rowe kunnen de renners wind verwachten, en ruwe, bochtige wegen tussen de klimmen. Thomas is benoemd tot fietsambassadeur van Wales voor de Grand Départ van 2027, en heeft er zin in:

“Ik zei als grap dat de Côte de Rhigos en de Côte de Caerfilli de Alpe d’Huez gaan evenaren. Het wordt waanzinnig daarboven.”

De snelle finish in Cardiff lijkt op de slotetappe van de Tour of Britain in 2025, die Olav Kooij in een massasprint won. Deze etappe is alleen een stuk zwaarder, en de sprinters raken op de klimmen waarschijnlijk achterop. “Het is gestoord,” zegt Thomas. “Daar zijn we opgegroeid, op die wegen, dromend van de Tour in een ver land. Frankrijk, warm en zonnig, de mensenmassa’s. Een andere wereld, een andere planeet. Vijfentwintig jaar later komt de Tour over diezelfde wegen. Ik kan het nog steeds niet bevatten.”

Klimmen vanaf de deur van Bryn Morfydd

Die legendarische wegen in de Valleys? Vanuit Noord-Wales liggen ze net te ver weg. En eerlijk gezegd zou het zonde zijn om de klimmen in onze eigen achtertuin te laten liggen.

Wielrenster fietst over een brug, met huizen en een kasteelruïne op de heuvel erachter
Wegrijden met een kasteelruïne boven de huizen
Wielrenster komt over een oude stenen brug tussen de bomen, onder een blauwe lucht
Oude stenen bruggetjes in de heuvels van Noord-Wales

The Shelf

We beginnen met The Shelf bij Ruthin. Vijf kilometer klimmen, nummer 86 in 100 Greatest Cycling Climbs van Simon Warren. Het weggetje is smal, ligt vol los grind en slingert zich uit het dorp omhoog. Bij elke bocht lijkt de natuur de weg terug te willen pakken. Het struikgewas groeit ongetemd langs de kant, in het midden bloeit een strook gras en mos. Bovenaan vlakt het af en gaat het landschap ineens open, als een plank langs de helling, met wijde uitzichten over het lappendeken van heuvels. Dan snap ik meteen waar die naam vandaan komt.

Wielrenster klimt over een smal weggetje met gras in het midden, met uitzicht over de groene heuvels
The Shelf: smal, met gras in het midden en bovenaan een wijds uitzicht

Horseshoe Pass

Daarna de Horseshoe Pass: nummer 90 in het boek van Warren, en volgens Geraint Thomas “een goeie”. We nemen hem andersom, vanaf de makkelijkere kant bij Pen-y-stryt. De weg is breder en normaal drukker, maar vandaag zien we nauwelijks auto’s. Het landschap wordt steeds ruiger: grijze leisteen, kale, verweerde heide, gaspeldoorn en hier en daar een verdwaald schaap. Boven is het bitterkoud en ruikt het naar worstjes. Het uitzicht maakt alles goed: de Dee Valley en de kalksteenkliffen van World’s End.

Over de Denbigh Moors: de Road to Hell

De volgende dag rijden we vanaf Bryn Morfydd de Denbigh Moors op. De klim uit Denbigh is meedogenloos, met een lang stuk van 17%. Een korte afdaling, en we klimmen alweer. Dan komen we op die verlaten hoogvlakte vol heide, waar we even later achter die geparkeerde auto schuilen. Voor ons ligt Llyn Brenig, spookachtig, met donker water. Dat hele stuk van 11,2 kilometer blijkt dus de Road to Hell te zijn. Geen wonder dat we niet opschoten.

De beloning komt daarna. Het Alwen Reservoir, gezien vanaf de statige stuwdam vol mos, voelt bijna Scandinavisch: inktzwart water en dennenbomen. En als de zon eindelijk doorbreekt, is Llyn Brenig ineens een ander meer. Het stille water is blauw in plaats van zwart, de heuvels erachter zacht en groen. We zitten buiten bij het bezoekerscentrum, de zon op ons gezicht. Een andere wereld.

Onze routes rond Landal Bryn Morfydd

Onze ritten uit dit verhaal, van de Horseshoe Pass tot de Road to Hell over de Denbigh Moors en een rustig koffierondje, vind je op de kaart hieronder. Onder dit verhaal staan ze ook als losse routes met GPX om te downloaden.

Tips: eten, drinken en boodschappen

Na een dag in de wind wil je goed eten. Onze tip voor het avondeten is Brookhouse Mill, een restaurant in een oude watermolen vlak bij Denbigh. Voor boodschappen, een koffie of een hapje kun je terecht in Denbigh en in Rhuthun (Ruthin): beide stadjes hebben winkels en restaurants en zijn vanuit het park makkelijk te bereiken. Fiets je over de Denbigh Moors? Plan dan een stop bij het bezoekerscentrum van Llyn Brenig. Het restaurant daar heeft een prachtig uitzicht over het meer en is de perfecte plek om op te warmen na de Road to Hell.

Waarom terug naar Wales?

Na een week op de wegen van de Grand Départ weet ik drie dingen.

Eén: fietsen in het Verenigd Koninkrijk heeft niet altijd de beste naam, met al die gaten in de weg, maar het kan spectaculair zijn.

Twee: het weer kan zelfs half september, als het mild zou moeten zijn, genadeloos zijn. Neem dus altijd een extra laagje mee.

Drie: de Tour van volgend jaar wordt echt spannend. Ik hoop dat hij nog lang na de koers fietsers naar deze ruige prachtige regio brengt.

Reistips

  • Verblijf: Landal Bryn Morfydd in Denbighshire, Noord-Wales. In iets meer dan een uur ben je in Liverpool (finish etappe 2), in anderhalf uur in Welshpool (start etappe 3).
  • Klimmen vlakbij: The Shelf bij Ruthin (5 km), de Horseshoe Pass vanaf Pen-y-stryt en de Road to Hell over de Denbigh Moors (11,2 km). Ook de Great Orme in Llandudno ligt in de buurt.
  • Weer: neem altijd een regenjas en extra laagjes mee. Op de hoogvlaktes kan de wind flink tekeergaan, ook buiten de winter.
  • Tour de France: de Grand Départ is in juli 2027. Etappe 3 loopt van Welshpool naar Cardiff, met de zwaarste klimmen in de laatste 80 kilometer.

Lees ook: Fietsen in Wales: Snowdonia en Fietsen in Schotland: vanuit Landal Whitekirk Hill naar Edinburgh en de Scottish Borders.

De routes uit dit verhaal

Alle routes in de database →

Partnerverhaal

Dit verhaal is mede mogelijk gemaakt door een partner. Onze redactie bepaalt wat we schrijven.

Deel
WhatsApp
E-mail

Vragen & tips

Heb je een vraag over deze route, of ben je er zelf geweest? Deel het hier. We lezen alles en antwoorden meestal binnen een paar dagen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Eén mail per maand. Alleen wat je moet weten.

Nieuwe routes, de beste periodes om te gaan en nieuwe Approved-verblijven. Uitschrijven kan met één klik.

Schrijf je in →