Het noordelijke stuk van het Ierse eiland is al sinds decennia met een (min of meer harde) grens gescheiden van de rest. Noord-Ierland, onderdeel van het Verenigd Koninkrijk, is voor velen een blinde vlek op fietsgebied. Het heeft niet de herkenbaarheid van de Yorkshire Dales, het bekt niet zo lekker als The Peak District of heeft niet het ruige van Schotland. Om over het gebrek aan alpencols nog maar te zwijgen, maar ja, wat wil je op een eiland ver daar vandaan. Toch is het zeker de moeite waard om (als je in de buurt bent) de sprong te wagen en Noord-Ierland verder te ontdekken. We gingen op zoek naar mooie routes en kwamen toen bij een ronde rond de Mourne Mountains. Niet onaardig, al zeggen we het zelf!

Puntje van aandacht

Noord-Ierland is slechts een klein land (of landstaat) met een oppervlakte van 14.130 vierkante kilometer. Een fors stuk kleiner dan Nederland (met ruim 40.000 vierkante kilometer ook al geen grote speler). In deze noordelijke punt van Ierland (als dat zo genoemd mag worden) vind je een prachtig ruig landschap met in de zuidoostelijke hoek een bergketen die net het heuvelformaat ontstijgt. De Mourne Mountains zijn veel bezongen in (Noord)-Ierse volksliederen en terecht. Het is er schitterend

De belangrijkste top die bepalend is voor de skyline is Slieve Donard. De hoogste berg van Noord-Ierland is 852 meter hoog en daarmee steekt Slieve er met kop en schouders bovenuit. De omliggende toppen zijn bij de locals vooral bekend als ‘The Mournes’, alhoewel ze in het echt ook namen als Slieve Muck, Slieve Binnion en Slieve Bernagh dragen.

Mourne-ing Round

Om het meest uit deze omgeving te halen kun je het beste een start maken in het stadje Newcastle, aan de Ierse Zee. Van hieruit heb je twee keuzes: het binnenland in, of een stuk de mooie kustroute volgen richting Kilkeel. Wij kiezen voor optie twee. Deze route slingert de stad uit en gaat dan langzaam de hoogte in. Vanaf dat moment heb je de bergen eigenlijk continu aan je rechterkant terwijl je in het eerste deel weinig bergen zult beklimmen. IN totaal is deze route 73 kilometer en kun je je opmaken voor een wat langere klim met een fijn percentage en een kuitenbijter.

Al met al heb je vooral mooie vergezichten en als je het eerste stuk van de route rijdt (zuidwaarts) dan moet je vooral af en toe achterom kijken, richting Newcastle. Je ziet o.a. Dundrum bay, St John’s Point Lighthouse en het Slieve Donard Hotel met zijn rode bakstenen. Schitterend hoor.

Verder naar het zuiden

Je komt onderweg richting Annalong en Kilkeel (wat een prachtige namen) langs de Bloody Bridge. In deze contreien zijn dit soort namen geen sinecure. In dit geval gaat het terug naar een incident in 1641 waarbij gevangenen zouden worden uitgeruild tussen twee vechtende partijen. Toen de uitwisseling plaats moest vinden, bleek een van de partijen de gevangen al om het leven te hebben gebracht. Als tegenreactie werden de nog levende krijgsgevangen van de tegenpartij omgebracht bij Bloody Bridge. Pijnlijke historie. Nu is er vooral een mooi uitzicht op Slieve Donard over het land.

Vanaf Kilkeel ga je richting Greencastle en daar rij je door de groene weilanden. Hier zie je iets typisch, namelijk stenen muurtjes die vrij vlak lijken afgehakt. Niet helemaal raar, aangezien dit gedeelte in de Tweede Wereldoorlog een vliegbasis was van de Amerikanen. Na de oorlog werd deze afgebroken, maar de afgeslepen stenen muurtjes zijn nog een stille getuige van die tijd. Net zoals veel boerderijen die dienst deden als militaire gebouwen.

Klaar om te klimmen

Nadat je het stadje Rostrevor hebt bereikt gaat het betere klimwerk beginnen. Rostrevor is een perfecte plek om even te stoppen voor een kop koffie en te genieten van het uitzicht. Deze plek is een van de duurste stukjes grond in Noord-Ierland. Op zich snappen we wel waarom.

Vanaf hier ga je strak omhoog en pak je in 7,6 kilometer een mooie 320 hoogtemeters. Let wel op. Er is een sectie van 1,5 kilometer, net onder de top, waar de stijgingspercentages rond de 10% liggen. Dat is echt even bijten. Je rijdt hier over Rostrevor Road en aan je rechterhand zie je de hele tijd het bos van Rostrevor. Het uitzicht met de Mournes is echt schitterend.

Eenmaal boven gaat het strak naar beneden richting de voet van de Spelga klim, een van de bekendste klimmetjes in de buurt. Hier krijg je in het begin een paar schitterende S-bochten voor de kiezen. Daarna krijg je nog even het vuur aan de schenen met een stuk van 1,5 kilometer aan 9%! Als de benen slecht zijn, dan voel je dat heir wel. De vergezichten blijven schitterend.

Vanaf de top is het in ziedende vaart naar beneden, terug naar Newcastle waar je op een van de vele terrasjes kunt neerploffen voor een goede lunch, een goeie pint of een colaatje. Wij zijn om. Noord-Ierland mag op de lijst!

Meer weten

Op de website van het Noord-Iers Toerismebureau vind je veel handige informatie over de regio. Toffe routes vind je op onze Komoot pagina, o.a. de bovenstaande rondom de Mournes.