Noord-Limburg. Het Land van Grind en Zand. Tenminste, als we de website met gravelfietsroutes van Noord-Limburg mogen geloven. Die heet immers ‘Land van Grind en Zand’. Dat de titel overeenkomt met de werkelijkheid, daar zijn we het wel mee eens. Je hebt er prachtige routes door de zand- en grindafgravingen. Op ons recente bezoek aan Landal De Vers testten we een van deze routes uit en kwamen we tot een opvallende conclusie. Niet alleen de routes in Noord-Limburg zijn om je vingers bij af te likken. Ook de gravelroutes in het oostelijke deel van Noord-Brabant, daar kom je graag voor naar Overloon!
Brabants gravel met 66 kilometer offroad plezier
Als we op de vrijdag van ons weekend de auto het park op sturen, valt ons gelijk iets op: we zitten middenin het bos. Dat betekent dat je in een oogwenk op onverharde paden kunt zijn. Dat belooft veel goeds. Ons onderkomen, iets verderop het park belooft ook veel: met een BBQ, veel ruimte en een schuurtje voor het opbergen van de fietsen kunnen we hier goed weg komen.
We pakken de fietsen uit, maken ons klaar en Thomas (van De Wielercode) en ik gaan op pad. Voor ons ligt een route van 66km over de onverharde paden van het Brabantse land. Dat moet wat worden! De route leidt ons vanaf het park binnen een paar honderd meter het bos en het land in. Eindeloze gravelpaden, met zelfs gravelkruisingen vallen ons ten deel. We komen beiden uit de Randstad en daar zie je dit gewoon weinig. Het moet gezegd: sommige paden lagen vrij drassig (het was eind november) en dat zorgde wel voor flink ploegen door de modder. Maar, niet getreurd, dat was slechts voor een paar kilometer totaal.
De route start dus vanaf De Vers en je duikt eerst de Helderse Duinen door. Ik moet zeggen dat je daar weinig van ziet op de route, maar het is wel mooi gravelen. Daarna ga je via Zwartwater en het daar lopende afleidingskanaal richting de bossen van Sint Anthonis. Dat is echt puur genieten. We maken daar een soort lusje door het hele bos heen en dat zorgt voor een brede glimlach op ons gezicht. Even later komen we langs Strandbad ‘De Bergen’. Daar vegrijpen we ons even aan het mini motorbaantje wat er ligt. Al snel worden we door de eigenaar terecht gewezen: dit is niet de bedoeling! We hebben wel gelachen.
Dan is het door richting Molenheide. Daar kan Thomas zich (weer) niet inhouden en bij het meertje is hij een volleerd crosser, maar ook wel eentje die de walk of shame moet doen. Smiles all over. DIt is ook ongeveer het halfverwege punt van onze route. Iets verderop, bij het Hoge Raam, moeten we even van de fiets en het trekpontje gebruiken. Ook dat is weer hilariteit alom, alleen al vanwege het wat instabiele pontje zelf. Gelukkig blijven we droog. Vanaf dat moment is het weer heerlijk door de landerijen van Noord-Brabant. Het is nu vooral boerenlandschap met alleen rondom de Hondsberg nog een stuk bebossing. Dat is op een steenworp afstand van onze finishplaats. De route is in totaal meer dan 50% gravel. Das niet slecht voor Nederland.
Land van Grind en Zand – op een steenworp afstand
Op zaterdag staan we voor een mooie uitdaging. Ruim 100km gravelen in het Land van Grind en Zand. We hebben een mooie route gevonden van Leandra Bisschops. Routemaster Thomas Bogaard heeft er nog een klein aanpassinkje in gedaan en daarmee hebben we een mooie rit voor de boeg. We zijn met negen en dat maakt het wel extra gezellig. Niet alleen zijn een aantal BEAT clubrenners gekomen, ook de man achter Gravelstrook.cc is helemaal vanuit Zeeland (de provincie) afgekomen op onze social ride.
Voor ons is het nu zaak om richting de Maasduinen te komen. Dat betekent dat we starten met een oversteek door de Overloonsche Duinen. Je kunt hier ook meerdere fietsroutes vinden, maar omdat we al genoeg gravel voor onze snufferd krijgen gaan we voor de oversteek over de betonnen fietspaden. Aan de oostkant maken we dan de oversteek richting de veerpont naar Bergen, Noord-Limburg. Vanaf daar kunnen we de route oppikken en dat doen we dan ook.
Drassig richting De Maasduinen
Het eerste stuk is zwaar en drassig. Langs de Heukelomsche beek is het heel nat en vooral ploegen. Dat stuk kun je beter in de de zomer rijden. Maar goed: we komen er doorheen. Vanaf dat moment gaan we ons als een soort condor door het Nationaal Park de Maasduinen begeven. Eerst in zuidelijke richting, langs Maaspark Well en het gegonnen Leukermeer daarachter. Vervolgens duiken we na Papenbeek weer het bos en heide gebied in. Ook hier worden we net als op de vrijdag getrakteerd met eindeloos mooie gravelstroken. Omdat we letterlijk een soort slang vormen, zien we heel veel van dit gebied. De camera draait overuren.
Bij de Trappenberg en Landgoed De Hamert gaat het een stukje omhoog. Hier vind je ook de mooie heide en het typische uitzicht en beeld wat bij De Maasduinen past. Vanaf hier kom je ook over een mooi stukje singletrail langs een lager gelegen water. Wel even uitkijken, want voor je het weet pak je een frisse duik mee. Dat moeten we niet hebben.
Weer de heide op
Daarna trek je weer over de heide grond. Het doet soms een beetje aan als op de Veluwe. Iets verderop trek je langs het Reindersmeer. Het is daar wel echt door het zand en als het mul ligt, dan moet je wel even pushen. Verderop rij je iets verder langs het Eendenmeer waar het wel wat drukker is met wandelaars.
Na 73 km kun je de perfecte lunchstop maken bij de ‘Old Inn’ in Ottersum. In de originele route start en eindig je hier, maar voor ons ligt ie dus voorbij halverwege. We krijgen een mooie lunchkaart voorgeschoteld, maar al snel valt de vraag: ‘heeft u ook vlaai?’. Dat blijkt zo en goed voorbeeld doet goed volgen. Een fiks aantal punten limburgse vlaai, van die echt lekkere, worden op tafel gezet. We kunnen er weer tegenaan.
Het laatste stuk slingeren we weer richting Bergen, om daar de oversteek te maken naar Overloon. Tot dat stuk krijg je nog een paar mooie pareltjes van Noord-Limburg voorgeschoteld. Zie hieronder!
Bij Overloon willen we in ieder geval nog door het Oorlogsmuseum heen rijden. Dat kan, op de fiets, via de speciale fietsersbrug en route. Je moet dan even door het museumpark heen rijden en dan kom je er vanzelf. Dat levert prachtige beelden op. Zie hieronder:
Frank, een van onze renners, breekt net voor de pont nog zijn derailleurpad af. Zijn vrouw, die in de buurt is, komt als de bezemwagen hem ophalen. Dat hoort er ook bij. Wij sluiten de dag af met een drankje in het Grand-Café Broer en Zus op het park.
Zondag afsluiter
De zondag heb ik zelf nog benut om een mooie korte ronde te maken. Na een goede nacht slaap nog even 30km de onverharde omgeving verkenning. Het is hier zo schitterend. De route trekt weer door het groen, het bos, tussen de bomen door en over een stuk weiland dat wel erg drassig is als het veel heeft geregend. Goed voor de krachttraining. Kijk ook even uit als je de N-weg overstekt, daarna ligt een soort afzinkje met een wildrooster, daar wil je je banden niet op stukrijden. (Note: dat heb ik dus wel gedaan. Een mooie ‘snake bite’ kortte mijn ritje in).
Landal De Vers is een luxe uitvalsbasis
Het park van Landal De Vers ligt net aan het randje van Overloon. Mooi weggestoken in de bossen vind je hier een ruim opgezet park, waar je een nieuw deel en een wat ouder deel aantreft. Wij hebben een 6 persoons luxe onderkomen, inclusief Sauna, Green-Egg barbeque en een ruim terras. Er is ruimte voor twee auto’s voor de deur en het schuurtje biedt plek aan wel 10 fietsen. De ruime woonkamer en keuken zijn fijn als je met een grotere groep bent. De twee badkamers (eentje beneden, en-suite aan de slaapkamer) en eentje boven maken het af.
Op het park vind je ook het restaurant Grand Café Broer en Zus, waar je zowel even een drankje kunt doen als ook ’s avonds lekker kunt eten. Het drankje na onze zaterdagrit smaakt extra lekker. Er is een mini-golf, een zwembad (zwembroek vergeten…) en een mini marktje met wat essentials. Voor de boodschappen is de Plus in het dorp maar een paar minuten rijden of 10 minuutjes lopen.
Voor de fietsers is er een fietsverhuur, maar daar geen sportieve modelletjes. Wel is er een fijne afspoelplek, waar we na onze ritten gretig gebruik van hebben gemaakt. Dat is een soort hygiene factor, pun intended.
