Monte Marcella is uniek in Europa, het is een resort met gepatenteerde hoogte kamers. Dit betekent dat je zelf kan instellen hoe zuurstofarm of op welke hoogte je slaapt. Ideaal als je niet te ver wilt reizen voor een hoogtestage. Of als je dichtbij echt als een prof wilt leven. Want daar is dit resort op gericht. En niet alleen het verblijf is prof-waardig. Ook de omgeving is gedoopt in koershistorie. Tijdens ons verblijf, begin januari 2026, rijden we een aantal prachtige routes in de naaste omgeving. Wij nemen je graag mee naar de kasseien van Roubaix en de klimmetjes van De Ronde van Vlaanderen!

Tekst: Thomas Bogaard – Foto’s Thomas Bogaard/Sander Kolsloot

Roubaix: “Ongelooflijk dat die gasten hier zo hard gaan!”

Zelf had ik nog nooit over de kasseien van Roubaix gereden. Wel in Vlaanderen en dat vond ik al heftig genoeg. Zelfs toen reed ik op een gravelbike met 38mm banden. Daarna heb ik met volle overtuiging gezegd: “Roubaix, daar gaan we nooit aan beginnen!” Daar sta je dan in Orchies op 45 minuten rijden van Monte Marcella op een grijze dag. Klaar voor een dag je dokkeren over de kasseien.

We rijden het Franse dorpje uit en meteen is het raak met de Chemin des Prières. Gelukkig valt deze mee en kan ik nog even wennen. Maar ik merk meteen, dit is niet makkelijk. Het is echt kracht zetten om je vaart te behouden. Een vaardigheid die je moet ontwikkelen. Want hoe langzamer je gaat hoe moeilijker je de strook over komt. Het is duidelijk, dit gaat een zware dag worden.

Een kleine zonnestraal

We vervolgen onze weg en de zon komt ietsje door de wolken, echt het perfecte weer voor een dagje Roubaix. Hoge sluierbewolking met dikke, donkergrijze wolken die lager hangen. Het past perfect bij de desolate sfeer van deze streek. Alles voelt episch, maar ook heel leeg en verlaten met een goede schep nostalgie. Je snapt waarom ze dit de hel van het noorden noemen. Ik neem het allemaal in mij op.

Al snel volgt de tweede strook en is het dromen voorbij, hier zit namelijk een bocht in. Dat is toch even schrikken, want deze strook heeft duidelijk uitgesleten tractorsporen, dus een hoge rug. Ik vertraag, val stil, maak de bocht, maar raak wel elke steen en kom met moeite weer op gang. Maar ik begin de smaak te pakken te krijgen. Dit is afzien en genieten tegelijkertijd.

Bos van Wallers – Trouee d’Arenberg

We rijden door naar het gevreesde bos van Wallers. Daar rijden we eerst de onbekende gravelstroken. En deze stellen niet teleur! Als je hier bent, moet je ze echt meepakken. Net als de Arenberg Creative Mine, als deze open is. Als we er zijn mogen we, mits we afstappen, het terrein betreden. De gebouwen en installaties maken net zo veel indruk als de kasseien. Het is wellicht even een adempauze voordat we hét obstakel van de dag in de ogen gaan kijken, de Trouée d’Arenberg, op een steenworp afstand van de mijn. Wat is dit een monster! Je kan er op sommige stukken echt hard, totdat je op een van de slechte stukken stuit. Maar waar die precies zitten kan je niet goed zien, want ondanks dat je snelheid hebt door het aflopende eerste gedeelte stuiter je alle kanten op. Ondanks dat we beiden met 45mm gravelbanden rijden, komen we met onze organen op een andere plek van deze strook af. Logisch dat dit 5 sterren is in de race!

Schots en scheef stuiteren

Als we over de schots en scheve kasseien gestuiterd zijn draaien we aan het eind linksaf en gaan op zoek naar meer iconische stroken en herkenbare punten in het landschap. Verlaten en vervallen fabrieken sieren ons uitzicht na Pont Gibus. De desolate watertorens bij de ‘secteur John Degenkolb’, we nemen het allemaal in ons op. Als we terug rijden naar Orchies is een ding duidelijk: dit was heel vet! Het is waar, dit moet je een keer gedaan hebben, daar bestaat geen twijfel meer over bij mij. Of ik de hele route zou rijden? Vraag mij dat later nog maar eens… Want Roubaix is Crazy!

Midden tussen de klassiekers

In ons verblijf in Ledegem, bij Monte Marcella, kunnen we de dag nog eens doornemen. In de enorme gezamenlijke ruimte ontspannen we op de comfortabele banken. Het editen van de foto’s is al begonnen. We doen ons te goed aan een pasta gemaakt in de professionele keuken van het resort en ondertussen laten we de dag nog even voorbij komen. Als we later onze hoogtekamer betreden, dan snappen we wel waarom topsporters, wielerploegen en teams zich hier nestelen om zich voor te bereiden op de klassiekers. Want vanuit Ledegem, onder de rook van Kortrijk, ben je haast ideaal gepositioneerd voor het Vlaamse voorjaar. Vanaf hier ga je naar het westen en kom je op de Kemmel uit en kun je daarna via de Baneberg en de Monteberg zo door naar de gravelpaden. In Flanders fields is op een steenworp.

Ga je naar het oosten (wat wij morgen doen) dan kom je uit bij de kasseienklimmetjes van De Ronde, van De Omloop, van Kuurne-Brussel-Kuurne, van de E3-Harelbeke (of Saxo bank) en van Dwars door Vlaanderen. Ga je naar het zuid-oosten, dan ben je met 20 autominuten op dé kasseienstroken van Parijs-Roubaix. Wat wil je nog meer?

Vlaanders voorjaar: tel je zegeningen

Vandaag starten we in Zegelsem en gaan we op pad naar de Kapelmuur. Heilige grond ligt nogmaals op ons te wachten. Deze keer letterlijk en figuurlijk. Ook nu werkt het weer mee, een paar wolken, maar verder blauw en een heerlijk voorjaarszonnetje. Het voorjaar en de koers komen er aan en wij nemen je mee! Uit de start is het meteen klimmen met de Leberg, niet te onderschatten met koude benen. We rijden door naar Oorloge over typisch Vlaamse wegen. Dwars door de weilanden en door de kleine dorpen komen we bij de tweede klim van de dag. De holle weg brengt ons boven en we draaien en keren verder naar ons volgende obstakel. Tenbosse wacht en stelt niet teleur, alles voelt hier heerlijk Vlaams. We vervolgen onze weg naar het hoogtepunt van de dag. Op naar Geraardsbergen en de Kapelmuur!

Heilige grond

Geraardsbergen is behoorlijk levendig op een zondagochtend. De bakkers en kleine cafés zijn open voor het ontbijt. Maar voor ons staat er iets totaal anders op het menu. We rijden langs de grote kerk aan de markt. Hier begint de klim van ‘de muur’. Er zijn in het wielerwerelde meerdere ‘muren’ (Sormano, Hoei) met betekenis, maar voor de puristen is er maar eentje en die ligt in Geraardsbergen. Op de markt beginnen de kasseien pas echt. De kasseien liggen nog wat vochtig, maar met onze gravelbanden hebben we grip genoeg. We draaien klassiek naar rechts en dan is de steile muur onze tegenstander. Op het punt waar Cancellara ooit aanzette en Tom Boonen parkeerde, daar is het extra vochtig. Vanaf dat punt is de kapel bijna in zicht.

Dichtbij de hemel

Onder begeleiding van de zon komen we boven bij de kapel. De muur van Geraardsbergen heet officieel ook de ‘kapelmuur’. De kapel is prachtig uitgelicht in de voorjaarszon. We besluiten even af te stappen en binnen te gaan kijken. Als je hier bent en de tijd hebt, zeker een aanrader, misschien zelfs een must, ook voor de niet gelovigen. Het is een prachtige kleine Roomse kapel. We komen helemaal tot rust voordat we onze reis vervolgen. We dalen rustig af, want ondanks onze gravelbanden is dalen over deze kasseien in ons hoofd toch wel een dingetje.

Dat de koers hier leeft, blijkt op de terugweg. We rijden achterop bij twee andere fietsers, wat meteen zorgt voor blikken naar achteren. Ik verbloem mijn intenties niet, er komt een klim aan en er kan er maar eentje als eerste boven zijn. Onze collega’s nemen net een andere afslag, daar gaat onze zelf verzonnen wedstrijd. Maar wie A zegt moet zijn medevluchter ook er af rijden, dus ik zet vol door. Zelfvoldaan kom ik boven na mijn zelf opgezette “wedstrijd”. We dalen lachend om mijn “jeugdig” enthousiasme samen Zegelsem in. Nog een klein rondje kasseien om de kerk hier, want we kunnen moeilijk afscheid nemen. Daarna stappen we voldaan de auto in.

Monte Marcella is een perfect basecamp

Na een verblijf wat je perfect voorbereid op de koers in Monte Marcella en twee prachtige dagen op de fiets keren we huiswaarts. Als uitvalsbasis is Monte Marcella uitermate geschikt. De faciliteiten zijn dik op orde voor fietsers. Helemaal als je meeneemt dat je op hoogte kan slapen. Als je dan meeneemt dat de omgeving koers ademt, heb je echt een geweldige combinatie! Wij komen graag nog eens terug.

Routes vanaf Monte Marcella