Al eerder publiceerden we de hoogtepunten van de reis die Thomas samen met Roos maakte, waarbij hij een fietsroute van de Ghisallo naar de Gavia heeft gedaan (en weer terug, om volledig te zijn). Dit is deel twee van dat mooi verslag, met daarin o.a. een relatief onbekende pas, de Passo Vivione en ook de klim naar de Gavia, die nog heel even blijft zoals ie blijft. Want om Thomas te quoten: ‘achteraf was het episch’. Een type 2 fun, die je graag nog eens wilt beleven, maar niet als je erin zit.
Tekst en foto’s Thomas Bogaard
Etappe 3: Today we turn it up to 11
Vandaag staat ons een geweldig mooie klim te wachten. De Passo Vivione is met 36 kilometer de uitdaging van de dag. Gelukkig stelt de weg naar de top geen moment teleur. Je rijdt van het ene landschap naar het andere. Als ik iemand een klim moet aanraden van deze trip is het deze klim.
We beginnen op de grote weg en daar is alles nog groots, de bergen en de vergezichten. Tot we in het bos komen, daar wordt de weg smaller en hier zien we een Efteling-achtig dorpje, slingerende paadjes die op en neer gaan en waarbij je telkens terug kan kijken op waar je geweest bent. Wat een beleving!
Maar dan zijn we nog niet boven, even is het landschap open, maar niet voor lang. We klimmen door, langs de rotswand naar boven. De weg zit tegen de berg aangeplakt en we rijden de wolken in. Na het sprookjesachtige begin voelt dit echt magisch.
Eenmaal boven vullen we onze magen met warme choco en taart om de lange afdaling te maken. We doen rustig aan, want we hebben tegelijk veel te verwerken en weer genoeg te zien. Ook weten we wat ons wacht. Lang vals plat naar Ponte di Legno. Gelukkig is een groot gedeelte een fietspad. Hier genieten we van de tunnels, de rivier en de rust. Zo komen we ontspannen aan bij ons hotel.
Etappe 4: Achteraf is het pas episch
Als we opstaan is het meteen duidelijk, de zon van de afgelopen dagen heeft plaatsgemaakt voor een gordijn van regen. Het had erger gekund, de originele voorspelling was vele millimeters per uur, nu miezert het. Maar de moed en de regen zakken mij wel in de schoenen. We gaan de Gavia op.
Gelukkig heb ik de klim al een keer gedaan onder goede omstandigheden. Dan komt mijn redding. Een aantal andere renners besluiten dat dit niet hun dag is. “Op vakantie fiets ik niet in de regen.” Mooi had ik ook weinig zin in. We besluiten af te snijden. 55 kilometer met 600 hoogtemeters naar het volgende hotel. Regen en miezer wisselen elkaar af en we zijn erg blij met onze warme douche.
De helden die wel de Gavia beklimmen vertellen ons bij het avondeten hoe episch de klim was. Super zwaar in de regen! Maar de afdaling was wat er echt in hakte, de kou en de waterstromen over de weg maakten dit tot een overlevingstocht. Uiteindelijk is iedereen blij met zijn keuze.
Passo di Gavia, Ponte Di Legno, Italië
• Afstand: 16.1 km, Hoogteverschil: 1300 m, Gemiddelde helling: 8.1 %
Volgende keer het derde en laatste deel! Met daarin o.a. de Berninapas en een nog onbekende klim in Lombardije
