De Veluwe verkennen met Erwin Sikkens

Als Erwin Sikkens, brein achter de 300 kilometer lange green divide, een social ride organiseert dan weet je het dat het tof gaat worden. Het eerste weekend van maart 2022, ten tijde van de Strade Bianche, organiseert deze routemaster in samenwerking met Komoot de #stradekomoot. De rit is een ode aan de Strade Biache en heeft zijn eigen Piazza del Campo a.k.a. de Bosweg klim. Voor Cycling Destination ging Djowin Meijerink op pad en met zijn verslag in de hand willen wij ook wel de Veluwe verkennen. Met of zonder Erwin Sikkens…

Tekst: Djowin Meijerink, foto’s: Erwin Sikkens // www.erwinsikkens.com

Lekkere start bij Nelson

De dag startte in Restaurant Cafe Nelson met koffie en een kennismaking met andere gravel enthousiastelingen. Het weer zit vandaag heel erg mee. Het is frisjes, maar mooi zonnig. Na een korte introductie stappen we de fiets op en banen we ons een weg door de stad richting het groen. Na ongeveer drie kilometer naderen we de eerste gravelstrook genaamd de gravelweg van Warnsborn. Het is een breed grintpad dat ons de Veluwe op leidt. Op een ´party pace´ tempo wordt er met elkaar kennisgemaakt. Iedereen heeft wel een mooie verhaal te vertellen. Zo vertelt Erwin over zijn eerste ultra ervaring op Gran Canaria en Julien over zijn tocht door de Alpen.

Italia!

De groep nadert de Italiaanseweg. Het is een klinkerweg met mooie bochten die steil naar beneden gaat. Anderen zien we met zweet op het voorhoofd klimmen, maar wij mogen gelukkig naar beneden. Na een kort stukje asfalt komen we aan bij de oprijlaan van Landgoed Duno. Aan weerszijden van de weg is het begroeid met Taxusbomen en je waant je er al een beetje in Toscana. Aan het einde van de oprijlaan naderen we een kruispunt met in het midden een oude ANWB-wegwijzer. We slaan er links af en vervolgen onze weg westwaarts, parallel aan de Nederrijn.

Planken Wambuis

Via de Renkumse heide komen we aan bij het natuurgebied de Planken Wambuis. Een combinatie van heide en bos is wat de omgeving hier zo mooi maakt en dat is ook aan het aantal recreanten te zien. Dit stuk fiets ik naast een meid die van onze zuiderburen afkomstig is. Ze vertelt over haar bikepack avonturen in België en hoe gek mensen daar op de fietssport zijn. Het is tof en inspirerend om verhalen van anderen te horen. We fietsen langs vliegveld Terlet en de liefhebber weet dat je dan door een heel mooi stukje Veluwe rijdt. Op een kilometers lange gravelweg staan er midden op de heide aan weerszijden van de weg twee dode bomen. Erwin bekroont het als ´het nationale gravel monument’. Voor elke gravel enthousiast is het deelerwoud met het gravel monument als landmark een must visit.

Loenermark

We steken de tachtig weg over en komt aan bij de Loenermark. Het is een hooggelegen gebied aan de oostflank van het Veluwse stuwwal. Het hoogste punt is hier 85 meter boven NAP. Klimmen dus… De benen kraken bij sommigen al en dan moet de Piazza del Campo van Arnhem nog komen. We rollen de bult af en het laatste stuk rijden we met wind in onze rug terug naar de stad en Erwin vertelt wat ons te wachten staat: ‘We fietsen zo een dal in, dan gaan we stijl naar beneden, dan gaan we twee keer rechts en dan volgt de Piazza del Campo van Arnhem’.

Finale

De Bosweg… Het is een klim die redelijk rustig begint, maar eindigt met een goede 10% aan stijgingspercentage. Zou de winnaar van Strade Bianche hier ook lekker hard doorknallen? Bij ons is het zuur in ieder geval helemaal in de benen getrokken. Ik kijk even naar beneden en zie dat m’n bidonnetjes ook leeg zijn. Tijd dus om rustig de stad in te rollen en weer bij Cafe Nelson wat te gaan drinken. Het mooie is dat iedereen na zo’n rit altijd sterke verhalen heeft. Er wordt gezellig en drankje gedaan en iedereen is enthousiast voor een volgend avontuur!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp