Ralph Ornelis ging namens CyclingDestination op gravelavontuur in de Abruzzen. De regio Abruzzo in Italië is relatief onbekend. Velen van ons blijven voor gravelen in Italië hangen in de bekende opties zoals Toscane, Veneto, Piemonte, Trentino. Maar de Abruzzen geven je meer mogelijkheden, niet alleen op de racefiets maar juist ook op de gravelbike. Uitgenodigd door Melanie van Villa Ferranti was het genieten. Wil jij ook die kant op? Lees dan snel verder!

Zon over de heuvels

De ochtend in Abruzzo begint niet met een wekker, maar met licht. Heerlijk zonlicht, in de vroege lente. Lekker warm ook, veel warmer dan in Nederland of België. Stel je voor dat je gewoon uit jouw kamer over een heerlijk heuvelachtig landschap. Verderop zie je de mooie gravelpaadjes, olijfbomen en een enkele wijnrank. Je kunt ze net niet zien, maar wel indenken: dorpjes die zich vastklampen aan de heuvels, alsof ze er af lijken te vallen. . Het zijn heerlijke dagen zo in de Abruzzen, die beginnen en eindigen bij ons basecamp: Agriturismo Villa Ferranti. Het is een perfecte start voor ‘la dolce vita in bici’

Verscholen

De villa ligt verscholen tussen glooiende heuvels, tussen rijen olijfbomen. Je weet wel, dat plaatje waar iedereen van droomt. In de vroege ochtend hangt is het er nog ouderwets stil. Alleen het gerinkel van kopjes en de klanken van eerste gesprekken van de vroege vogels die zin hebben in een dagje fietsen. Het ontbijt is eenvoudig maar precies wat nodig is: vers fruit, warme koffie, fruitsap, verse eitjes van eigen kippen en croissants. Zoals het hoort in Italië. Buiten komt de zon op en straalt over het landschap, en je weet dat er weer een dag vol gravel wacht.

Over gravel gesproken, dat is de reden dat we hier zijn. We hebben een aantal mooie dagen uitgetekend, langs de hoogtepunten van deze regio. Je kunt ze bijna opdelen in vieren. Zee, Bergen, Land en de laatste zou dan lucht zijn. Maar dat is dan een ander stuk kust. Laat je meenemen!

Dag 1 – De zee

De eerste kilometers voelen als een heerlijke kennismaking. We trekken richting Atri. Rond Atri slingeren de gravelstroken door het binnenland richting de kust. Het is geen brute klimdag, maar een lekkere rollende route: brede paden, afgewisseld met korte pittige stukken waar je banden even zoeken naar grip. Het is soms wel even aanpoten, maar dat hoort erbij in Italië. Wanneer de zee verschijnt bij Pineto, opent het landschap zich volledig. Het is er prachtig en het uitzicht op de Torre di Cerrano, dat maakt het helemaal af. Hiervoor kom je naar deze regio.

Na de lunch wacht ons een ander prachtig iets in Civitella del Tronto. De klim ernaartoe doet wel flink pijn, maar bovenop is het puur genieten in het prachtige stadje/burcht, gebouwd door de familie de Bourbon Parma. Ook verderop, in Campli and Teramo, is het op zoek naar mooie verhalen in de straatjes en steegjes. Vanaf daar is het weer terug naar ‘basecamp’. Om de eerste indrukken van deze mooie omgeving te verwerken.

Dag 2 – De bergen

De volgende dag verandert het decor. Richting L’Aquila, bij velen vooral bekend van de verwoestende aardbeving enkele jaren terug, wordt het landschap ruiger, stiller, grootser. De wegen zijn minder vergevingsgezind: hier vind je meer losse stenen, je komt steilere stukken en klimmetjes tegen, en prachtige uitzichten waar je dan weer even op adem kunt komen. Dat is wel nodig

Het is gravel, maar dan wat ruwer, wat minder gepolijst dan het nette Toscane bijvoorbeeld. Of het Champagne Gravel waar iedereen het altijd over heeft. Kom je bij Peltuinum dan fiets je letterlijk door de geschiedenis, terwijl de wind vrij spel heeft over de open vlaktes.

Wie richting de Tirino-vallei trekt, ontdekt een ander Abruzzo: het is hier wijdser, met een riviertje dat tussen de bergen aan beide kanten door kabbelt. Met groen (tenminste in de winter/lente) en een ander gevoel dan op dag 1.

Dag 3 – Het land

Terug in de heuvels rond Montefino wordt het fietsen ook weer anders. De wegen worden hier oprecht ‘weggetjes’. Smaller, kronkelender, alsof ze een beetje voor ons zijn aangelegd. Kijk wel uit voor auto’s hier, maar die hoor je vaak aan komen omdat ze even toeteren. Dat is lokaal gebruik in heel Italië.

At Arsita and Bisenti vind je ook weer dat authentieke Italië en de authentieke Abruzzen regio. Het gravel hier is speels en verraderlijk tegelijk. Een afdaling kan schitterend lijken, maar toch lelijk technisch zijn op het eind. Te veel enthousiasme wordt dus soms afgestraft. Tja, dat is wat het is.

At Castiglione Messer Raimondo and Castilenti vind je meer culturele impact en loopt het een over in het ander.

Dag 4 – De kust van de trabocchi

De laatste rit brengt alles samen. De Trabocchi-kust is een plek waar natuur en traditie elkaar ontmoeten. De houten vissersconstructies steken als bijna kunstwerken, zij het fragiel, de zee in.

Langs het fietspad voelt het als een feestje. Na drie dagen fietsen willen ze nog wel, maar doen ze verdomd sputteren ze nog wel een beetje tegen. In Ortona kijk je uit over de Adriatische Zee en besef je hoe divers deze regio is: van ruige bergen tot schitterende kustlijnen, met dorpjes die haast verlaten zijn, tot meer rumoer op de grote dorpspleinen en in de plaatsen langs de kust.

Kortom: gravel in de Abruzzen: vier dagen genieten!

Villa Ferranti – een bijzondere plek

We verblijven dus in Agriturismo Villa Ferranti. Wat deze plek bijzonder maakt, is dat je hier echte authenticiteit vindt. De kamers zijn comfortabel maar ook functioneel, met uitzicht over de omgeving. Een echt basecamp dus, waar je ’s avonds ook nog volop kunt genieten van het fijne klimaat. Ook als het weer even tegenzit. Dan is er ruimte genoeg om te ontspannen en er toch een fijn verblijf van te maken.

Overigens is er ook voor de fietsers aan alles gedacht. Je vindt hier:

• Een plek om je fiets veilig op te bergen
• Onderhoudsplek met wat gereedschap
• Wasmachine voor je kleren
• Eten en drinken voor onderweg

Als je een fiets nodig hebt: dat kan ook geregeld worden. Wil je op pad met een gids? Neem dan de mensen van Abruzzo Trail in de hand.

Directe omgeving

De locatie is buitenaf gelegen, maar met een paar autominuten ben je in Montefino, perfect ook voor een bezoekje aan de lokale pizzeria plus. Verderop, meer naar het noorden vind je Cellino Atanasio, een ander dorpje, waar je kunt kiezen uit een simpele pizza en een tiramisu, tot aan volledig Italiaans tafelen bij een trattoria of Osteria. Waar nonna nog de gehaktballen draait en je het liefst tot aan het einde van de dag blijft plakken. Lokale wijn incluis.

De beide eigenaren, Melanie als Bauke, zijn supervriendelijk. Niets is te veel. Toevallig was er juist bij mij iets stukgegaan in mijn appartementje, en de dag zelf was er al voor een oplossing gezorgd. Knap hoor, complimenten aan beiden. Het zwembad bij de villa, hadden we dat trouwens al benoemd? Dat is ook een blijvertje.

Het is zo’n plek waar als je langer verblijft je je meer en meer thuis voelt.

Praktisch – hoe kom ik er

De villa ligt heerlijk afgelegen, buiten het dorp in de heuvels. Dat betekent dat je eigen vervoer nodig hebt om er te komen, of je regelt dat je wordt opgehaald bij het vliegveld.

Vliegvelden in de buurt:

• Pescara (Abruzzo Airport) – met directe verbinding naar Eindhoven – Vliegveld Weeze en Brussel Charleroi
• Ancona (1,5u rijden) met directe verbinding naar Amsterdam en Brussel

Trein/OV:

• Vanuit Milaan (een logisch punt om te beginnen) kun je met de trein (Frecciarossa – hogesnelheidstrein) in 6 uur naar Teramo, wat in de buurt ligt komen. Een slimme reis zou dan kunnen zijn:
  • Nachttrein naar Zurich (vertrek rond 21:00 vanaf Utrecht) – overstappen op de sneltrein naar Milaan. 12u aankomst in Milaan. Dan om 12:50 de trein richting Napoli, met overstap in Giulianova direction Teramo. Aankomst aldaar om 18:50.

Met de auto is het dik 1,5 dag rijden, met ruim 1600 kilometer van Utrecht naar Villa Ferranti en bijna 1500km van Brussel naar het ‘basecamp’

Gravelroutes – Abruzzen – Villa Ferranti

Hieronder vind je enkele van de mooie routes: